تصویر شماره پرورش احساس همدلی در کودکان
مقالات پنجشنبه 12 تیر 1399 461بازدید

پرورش احساس همدلی در کودکان

همانطور که میدانید کودکان از زمان بدو تولد، نیازهای جسمانی و عاطفی بسیاری دارند. بعنوان والدین همواره باید سعی کنیم تا نیازهای روانی و احساسات مثبت را در کودک خود رشد و پرورش دهیم.

یکی از مهمترین احساسات در هر انسانی همدلی میباشد، یعنی بتوانیم احساسات، نگرانی ها و اضطراب های دیگران را تشخیص داده و درک کنیم. 

مراقب این حس در کودکان باشید، آنها باید بتوانند احساسات درونی خود و دیگران را بدرستی بشناسند، تا به دیگران کمک کنند، و نسبت به نیازها و احساسات دیگران مهر و محبت نشان دهند.

همدلی در کودکان چطور رشد می کند؟

بر اساس مطالعات هافمن (1979) شروع همدلی کودک در 2 سالگی ایجاد میشود. کودکان 2 ساله، براحتی می توانند افراد دارای پریشانی را تشخیص دهند.
در حدود 6 سالگی کودک یاد می گیرد که از دید دیگران نیز به موضوع نگاه کند و بنابر بضاعت خود کمک کند، و زمانی که به بزرگسالی میرسد همدلی فراگیر را می آموزد که فرد می تواند بفهمد که چطور فعل و انفعالات زندگی، مسیر احساسات و رفتار ها را مشخص می کند. 

محققان معتقدند که ما به لحاظ ژنتیکی نسبت به پریشانی دیگران حساس هستیم و بعنوان یک انسان تمایل داریم تا با دیگران همدلی نماییم. علاوه بر عامل وراثت، تجربه نیز توانایی همدلی را در ما افزایش می دهد.زمانی که بزرگسالان، برای همدلی خود با دیگران، کلماتی را که بیانگر این احساس است در برابر کودکان بیان می کنند، آگاهی آنها را درباره وضعیت احساسی دیگران افزایش می دهند.

زمانی که کودکان روابطی گرم و دوستانه با بزرگسالان اطرافشان داشته باشند، احساس امنیت کرده و این امنیت باعث می شود تا آنها به راحتی در باره دیگران فکر کنند و تفکرات خود را بسیار راحت تر بر زبان بیاورند. کودکانی که در معرض روابط عموما منفی قرار دارند، بیشتر در خطر رفتارهای ضد اجتماعی هستند.

تقویت و پرورش حس همدلی در کودکان: 

برخی والدین اعتقاد دارند که از آنجا که همدلی از بدو تولد با انسان است، بنابراین نیازی به آموختن ندارد، در حالی که مهارت همدلی مانند هر مهارت دیگری نیاز به آموزش و آموختن دارد. 

  • برای کودک خود، زمان کافی بگذارید.

کودکی که به هر دلیل از والدین خود دور است یا پدر و مادر زمان کافی برای او ندارند، نمی تواند احساسات مختلف خود را به خوبی بشناسد. چنین کودکانی معمولا در برقراری ارتباط دچار مشکل خواهند شد، زیرا در بیشتر مواقع تنها بوده اند. اطمینان یابید که نیازهای هیجانی و عاطفی فرزندتان به خوبی برآورده شود، کودکی که قرار است همدلی کند پیش از آن، باید بتواند روی حمایت عاطفی و هیجانی والدین خود حساب کند.

  • پدرها در زندگی فرزندشان باید نقش فعال تری داشته باشند.

پدرانی که برای کودکان خود وقت می گذارند، کودکانی شاداب تر، خلاق تر و موفق تر خواهند داشت. به کودک خود بیاموزید که چگونه بر هیجانات منفی خود غلبه کرده و با آن ها کنار بیایند. خشم و حسادت یک هیجان منفی طبیعی است، اما کودکان باید نحوه برخورد با آنها را بیاموزند و به شکلی مناسب به حل مسأله خود بپردازند.

  • در برابر رسانه های مختلف از کودک مراقبت کنیم. 

در سالهای اخیر بدلیل هجوم وسایل ارتباطی و پیشرفت تکنولوژی، کودکان به جای فعالیت های سالم خود را اسیر تکنولوژی کرده اند. باید در برابر برنامه های مختلف که خشم و رذالت را به کودک منتقل میکنند، از کودک مراقب کر و روح او را از چنین مواردی دور نگه داشت.

  • سه سال اول زندگی بسیار کلیدی است.

در تحقیقات نشان داده شده، مشکلاتی نظیر آزارهای مختلف جسمی و روحی، برخوردهای خشونت بار و … تاثیر منفی در آینده او خواهد داشت، پس مراقب احساسات درست او باشیم. به فرزند خود کمک کنید تا وقتی هیجانی را تجربه میکنید با نمادهایش آنها را بشناسد: عصبانیت را با برافروخته شدن، خوشحالی را با لبخند زدن و ناراحتی و دلخوری را با اخم کردن و ...  این حالات را موردتوجه کودک قرار داده و برایش توضیح دهید.

  • احساسات را در فرزندان پسر، سرکوب نکنیم.

جملاتی چون مرد که گریه نمی کنه باعث میشود کودک به درستی احساسات خود را نشناسد، بگذارید تا کودک به خوبی با احساسات مختلف مواجه شود. خشونت و سنگدلی را به عنوان معیارهای مردانه به او آموزش ندهید!

  • آموزش درست احساسات و کمک به شناخت آن ها

کودکانی که به خوبی حس همدلی را تجربه می کنند، بخوبی احساسات خود را میشناسند. اگر کودک احساساتش را ببان می کند، به دقت گوش دهید و به زبان بدن او توجه کنید و متناسب با آن واکنش نشان دهید.

او را تشویق کنید ‌تا احساسات خود را بیان کند، گاه کودک دوست دارد فقط شنیده و درک شود و گاه تنها نیاز به حمایت دارد.

  •  آن ها را نسبت به احساسات دیگران حساس کنیم.

درباره رفتارهای مثبت و منفی که در اطرافمان می گذرد، و رفتارهایی که مشاهده می کنید با فرزند خود سخن بگویید، اگر کودک شما در دیگران احساسی را تشخیص داد، او را تشویق کنید. اجازه دهید رفتارها را توضیح دهد یا نام آنها را بگوید. گاهی از او بخواهید خود را جای دیگران بگذارد. درباره احساسات خود نسبت به دیگران توضیح دهد و راه حل ها را به او یاد دهید.



و در آخر

یادتان باشد که کودکان میبینند و یاد میگیرند؛ پس الگویی خوب برای فرزندتان باشید. کودک شما بیش از هر چیز دیگری رفتارها را از مشاهده رفتارهای شما و دیگر بزرگسالانی که در زندگی اش حضور دارند، می آموزد. سخاوت، مهربانی و عشق ورزی را در عمل به فرزند خود نشان دهید. 

 

آقای تبلیغ